dodge II verb [dɒdʒ]

	1. 1) სწრაფი მოძრაობის გაკეთება (˂გა˃აკეთებს) რისამე თავიდან ასაცილებლად; to dodge a blow ʘ დარტყმა აიცილა; to dodge the traffic მანქანებს შორის მარჯვედ გაძრომა; to dodge one's opponent სპორტ. ʘ მოწინააღმდეგე მოატყუა, მოწინააღმდეგეს მარჯვედ დაუძვრა; 2) თავის არიდება (აარიდებს) / დაძვრენა; to dodge military service სამხედრო სამსახურიდან თავის დაძვრენა; he dodged my question ჩემს შეკითხვას თავი აარიდა; 3) გაიძვერობა (გაიძვერობს), ეშმაკობა; 2. დამალვა (˂და˃იმალება), თვალს მოფარება; to dodgebehind / round / a tree ხის უკან დამალვა, ხეს ამოფარება; 3. ჩუმად გაყოლა (გაჰყვება), დადევნება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. 1) წინ და უკან მოძრაობა (მოძრაობს; ამოძრავებს); 2) წინ და უკან უთავბოლოდ სიარული (დადის); ერთი ადგილიდან მეორეზე გადასვლა; 5. შეკითხვებით დაბნევა (˂და˃აბნევს); 6. კინ., ფოტ. კომბინირებული გამოსახულების მიღება (მიიღებს). [ მოკლე ვერსია ]

dodge I

dodgem