distinctive adjective [dɪʹstɪŋktɪv]

	1. განმასხვავებელი, დამახასიათებელი; თავისებური, განსაკუთრებული; distinctive feature განმასხვავებელი / დამახასიათებელი თვისება [იხ. აგრ. 2]; 2. ლინგვ. დისტინქციური, განმასხვავებელი; distinctive function განმასხვავებელი ფუნქცია; distinctive feature დიფერენციული ნიშანი [იხ. აგრ. 1]; 3. იშვ. გამჭრიახი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. იშვ. თავისებური; 5. არსებ. მნიშვნ. თავისებურება; დამახასიათებელი ნიშანი. [ მოკლე ვერსია ]

distinction

distinctively