depression noun [dɪʹprɛʃn]

	1. 1) მორალური, ემოციური დათრგუნვილობა, უგუნებობა; დეპრესია; სულიერი ძალების გამოლევა / დაქვეითება; nervous depression ნერვული მოშლილობა; fit of depression მელანქოლიის შეტევა; 2) დასუსტება, შესუსტება, მოდუნება; depression of strength ფიზიკური ძალის დაქვეითება, ძალ-ღონის გამოცლა; 2. ეკონ. 1) დეპრესია; ჩაკვდომა, უძრაობა (ეკონომიკისა); depression in / of / industry უძრაობა / დეპრესია მრეწველობაში, მრეწველობის ჩაკვდომა / ერთ წერტილზე გაყინვა; in a state of depression დაკნინებულ / დაქვეითებულ მდგომარეობაში; 2) კრიზისი; the Depression ამერ. "დიდი დეპრესია" (1929-33 წწ. კრიზისი; აგრ. the Great Depression); 3. 1) შემცირება (ინტენსივობისა); depression of the voice ხმის დაწევა; 2) (და)კლება, შემცირება (რაოდენობისა); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ტაფობი, ღრმული; გეოლ. აგრ. დეპრესია; a slight depression in the ground მცირე ღარტაფი; 5. მეტეორ. 1) წნევის დაწევა / დაკლება; ვერცხლისწყლის სვეტის (და)ვარდნა; 2) დეპრესია, დაბალი ატმოსფერული წნევის არე; ციკლონი; 6. დაწევა, დონის დადაბლება; depression of track რკ.-გზ. ლიანდაგის დაჯდომა / დაწევა; 7. ფიზ. გაუხშოება, ვაკუუმი, დეპრესია; 8. ასტრ. დახრილობა (მნათობისა); 9. სამხ. ქვემეხის დახრილობა; 10. ტექ. ანაბეჭდი, ჩაწნევის კვალი; ⌇ depression tank ავტ. ვაკუუმ-ავზაკი. [ მოკლე ვერსია ]

depressingly

depressive