defend verb [dɪʹfɛnd]

	1. დაცვა (˂და˃იცავს) ვისიმე ან საკუთარი თავისა (აგრ. სპორტ.); to defend oneself from / against / smb. ვინმესგან თავის დაცვა; to defend one's country საკუთარი ქვეყნის დაცვა; to defend a post [a town] პოსტის [ქალაქის] დაცვა; 2. მხარის დაჭერა (დაუჭერს), დაცვა (აზრისა და ა.შ.); to defend the general principles ზოგადი პრინციპების დაცვა; 3. იურ. 1) სასამართლოში დაცვა (დაიცავს) / დამცველად გამოსვლა; 2) თავის დაცვა (იცავს), საკუთარი ბრალეულობის, დამნაშავეობის ან დანაშაულთან კავშირის ქონის უარყოფა (ითქმის ბრალდებულის შესახებ); 3) მომჩივნის / მოსარჩელის უფლებების უარყოფა (უარყოფს) / სადავოდ გახდა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მოძვ. დიალ. იერიშის, თავდასხმის და ა.შ. მოგერიება (მოიგერიებს), უკუგდება; ◇ God defend! მოძვ. ღმერთმა ნუ ქნას! ღმერთო დამიფარე / დაგვიფარე! [ მოკლე ვერსია ]

defenceman

defendant