corrupt II verb [kəʹrʌpt]

	1. გარყვნა (გარყვნის); to corrupt morals ზნეობის / მორალის წახდენა, გადაგვარება; 2. წახდენა (წაახდენს; წახდება); დალპობა; 3. მოსყიდვა (მოისყიდის), მოქრთამვა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. დამახინჯება (˂და˃ამახინჯებს), შერყვნა (სიტყვისა, ტექსტისა, მონაცემებისა და მისთ.). [ მოკლე ვერსია ]

corrupt I

corruptibility