![]() |
|
![]() |
![]() |
|||||||||
![]() |
||||||||||||
|
1) დადასტურება (˂და˃ადასტურებს), დამოწმება, არგუმენტირება (თეორიისა, აზრისა და ა.შ.); the facts corroborate his statement ფაქტები ადასტურებენ მის ნათქვამს / განცხადებას;
2) იურ. ერთი მტკიცების მეორით გაძლიერება. |
||||
![]() |
![]() |
|||
| corroborant II | corroboration |