constitute verb [ʹkɒnstɪtju:t]

	1. დანიშვნა (˂და˃ნიშნავს); they constituted him chief adviser მთავარ მრჩევლად დანიშნეს; 2. დაარსება (˂და˃აარსებს), დაფუძნება; to constitute a committee კომიტეტის დაარსება; to constitute a precedent პრეცედენტის შექმნა; 3. დაკანონება (˂და˃აკანონებს); კანონის ამოქმედება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ʘ წარმოადგენს, შეადგენს; twelve months constitute a year თორმეტი თვე წელიწადს შეადგენს; these facts constitute links in one and the same chain ეს ფაქტები ერთი და იმავე ჯაჭვის რგოლებია; the launching and recovery of the space vehicle constitute a remarkable scientific achievement კოსმოსური ხომალდის გაშვება და დაბრუნება შესანიშნავ მეცნიერულ მიღწევას წარმოადგენს; I am not so constituted that I can accept insults ის კაცი არა ვარ, შეურაცხყოფა ავიტანო. [ მოკლე ვერსია ]

constituent structure

constitution¹