confusion noun [kənʹfju:ʒn]

	1. შეცბუნება, დაბნეულობა; to put smb. to confusion ვისიმე შეცბუნება; this event threw the household into utter confusion ამ ამბავმა / შემთხვევამ მთელი ოჯახი ააფორიაქა; 2. 1) უწესრიგობა, წესრიგის არარსებობა, არეულობა; he left his papers in confusion თავისი ქაღალდები უწესრიგოდ / აყრილ-დაყრილი დატოვა; 2) უთავბოლობა, ქაოსი; შერევა, (ურთიერთ)აღრევა; confusion of thougths [ideas] უთავბოლო აზრები [იდეები]; confusion of sounds ბგერათა შერევა / აღრევა; 3) გაუგებრობა; 3. საზოგადოებრივი არეულობა, მღელვარება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. (the C.) ბიბლ. ენათა აღრევა (აგრ. the confusion of tongues). [ მოკლე ვერსია ]

confusingly

confutable