cite verb [saɪt]

	1. დამოწმება (დაიმოწმებს), საბუთად მოყვანა; to cite precedent [authority, law] პრეცედენტის [ავტორიტეტის, კანონის] დამოწმება; to cite an instance მაგალითის მოყვანა; the facts just cited ზემოთ მოყვანილი ფაქტები; to cite the circumstances საქმის ვითარების ახსნა / გადმოცემა; 2. ციტირების მოხდენა (˂მო˃ახდენს); to cite a passage ნაწყვეტის ციტირება; ციტატის მოყვანა; it's no use citing the Bible to someone who doesn't believe in God ბიბლიის ციტირება არაფერს ნიშნავს იმისათვის, ვისაც ღმერთი არა სწამს; 3. 1) ჩამოთვლა (ჩამოთვლის), ხსენება; 2) (აგრ. up) გახსენება (˂გა˃იხსენებს); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. იურ. 1) სასამართლოში გამოძახება (გამოიძახებს) ბრალდებულის ან მოწმის სახით; 2) საეკლესიო სასამართლოში გამოძახება (გამოიძახებს); 3) ამერ. პასუხისგებაში მიცემა (მისცემს); he was cited for contempt of court პასუხისგებაში მისცეს სასამართლოს შეურაცხყოფის გამო; 5. პოეტ. მოხმობა (მოუხმობს), მოწოდება; to cite to the field ბრძოლისაკენ მოწოდება; 6. ამერ. სამხ. დამსახურებისათვის ბრძანებაში ან საინფორმაციო ცნობაში მოხსენიება (მოიხსენიებს); he was cited for bravery under fire მადლობა მიიღო ბრძოლაში გამოჩენილი სიმამაცისთვის. [ მოკლე ვერსია ]

citatory

citeable