ceiling noun [ʹsi:lɪŋ]

	1. ჭერი; 2. 1) დაძაბულობის და ა.შ. ზღვარი; უმაღლესი წერტილი; მაქსიმუმი; 2) ეკონ. ხელისუფლების მიერ დადგენილი მაქსიმალური ფასი (აგრ. ceiling price); a new ceiling has been fixed on rents დადგენილი იქნა ბინის ქირის მაქსიმალური ზღვარი; 3) გადატ. გაყინვა; to put a ceiling on conventional weapons იარაღის ჩვეულებრივ სახეობათა გაყინვა; 3. 1) ავ. ფრენის ჭერი, ზღვრული სიმაღლე; hovering ceiling ავ. შვეულმფრენის კიდების ჭერი, სტატიკური ჭერი; service ceiling ავ. დინამიკური ჭერი; 2) რეაქტ. ტრაექტორიის მაქსიმალური სიმაღლე; 3) მეტეორ. ღრუბლების ფუძის სიმაღლე; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. უპირატ. pl მშენ. ჭერის ან კედლების შესაფიცრავი ხის მასალა; ⌇ ceiling lights პლაფონები; ◇ to hit the ceiling საუბ. ა) განრისხება, აფეთქება, ანთება; ≅ კედელზე / კედლებზე გასვლა; ბ) მკვეთრად გაზრდა, აწევა (ითქმის ფასების შესახებ). [ მოკლე ვერსია ]

ceilidh, ceilidhe

ceilometer