carcass noun [ʹkɑ:kəs]

	1. 1) საქონლის დაუფეშხოებელი ნაკლავი (გატყავებული და გამოშიგნული); 2) ცხოველის ლეში; a lion carcass მკვდარი ლომი, ლომის ლეში; 2. 1) გვამი (ადამიანისა); 2) ტანი, სხეული (ცოცხალი ადამიანისა); to save one's carcass საკუთარი ტყავის გადარჩენა; to pamper one's own carcass საკუთარი თავის გაფრთხილება, განებივრება, მოვლა; 3. 1) სპეც. კარკასი, ჩონჩხი; მზიდი კონსტრუქცია; კორპუსი, ტანი, სადგარი; 2) მშენ. არმატურა; 3) გადატ. რისამე საფუძველი, ბირთვი, ჩონჩხი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. 1) გამოუსადეგარი / უვარგისი ნარჩენები (მაგ. გადაგდებული მანქანისა, კონსტრუქციისა და ა.შ.); 2) სულისაგან / შინაარსისაგან დაცლილი რამ, ფიტული; the mere carcass of nobility კეთილშობილების ოდენ ნიღაბი; 5. სამხ. ისტ. ცეცხლგამჩენი / ამნთები ბირთვი; ⌇ carcass meat ახალდაკლული საქონლის ხორცი (დაკონსერვებული და დამარილებული ხორცისაგან განსხვავებით); carcass weight ნაკლავის წონა. [ მოკლე ვერსია ]

carcase

carcinogen