bunker noun [ʹbʌŋkə(r)]

	1. ზღვ. 1) ბუნკერი (ნახშირის ან ნავთობსათბობის რეზერვუარი / სათავსი გემზე – სარეისო მარაგის შესანახად ან ტვირთის სახით გადასაზიდად); 2) უპირატ. pl ბუნკერის ნახშირი / ნავთობსათბობი (განსაკ. გემის სარეისო მარაგისათვის); 2. სამხ. 1) ბუნკერი, თავშესაფარი; 2) რკინაბეტონის გრძელვადიანი საცეცხლე პოზიცია / სანგარი (განსაკ. ტყვიამფრქვევისა); 3. ბუნკერი, სასილოსე ორმო; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. სკივრი, ზანდუკი (რომელსაც დასაჯდომადაც იყენებენ); 5. შოტლ. მერხი, სკამი; 6. = sand trap; ⌇ bunker hatchway ზღვ. სანახშირე ლიუკი; bunker buster სამხ. სიღრმული / სიღრმის ბომბი, მიწისქვეშა მიზნების დასაზიანებელი ბომბი; ბეტონგამტანი ბომბი. [ მოკლე ვერსია ]

bunk³

bunk feeder