bunch II verb [bʌntʃ]

	1. 1) კონებად შეკვრა (˂შე˃კრავს; ˂შე˃იკვრება); შეგროვება; his muscles bunched კუნთები დაეჭიმა; his forehead was bunched in a frown შუბლი შეკრა, მოიღუშა; 2) (together, up) მცირე უბანზე შეჯგუფება (˂შე˃აჯგუფებს; ˂შე˃ჯგუფდება), შეგროვება; ერთად თავის მოყრა; don't bunch together / up /, spread out! ნუ შეჯგუფდებით, გაიშალეთ! the frightened monkeys bunched together შეშინებული მაიმუნები ერთად შეგროვდნენ; 2. ამერ. საუბ. ნახირის თავმოყრა (თავს ˂მო˃უყრის), შეგროვება; 3. ნაოჭების / ნაკეცების გაკეთება (˂გა˃იკეთებს); ნაოჭებად ასხმა (ითქმის ქვედატანის შესახებ); I don't like the way this cloth bunches up არ მომწონს ეს ნაჭერი, ნაოჭებს იკეთებს; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. = to bunch out 1); ▭ to bunch out 1) ამობურცვა (˂ამო˃იბურცება), ამოზნექა; 2) ვაგონების თავმოყრა (თავს ˂მო˃უყრის) დასატვირთავად ან გადმოსაცლელად. [ მოკლე ვერსია ]

bunch I

bunch-backed