bracket II verb [ʹbrækɪt]

	1. ფრჩხილებში ჩასმა (˂ჩა˃სვამს); 2. გათანაბრება (˂გა˃უთანაბრებს); ერთ რიგში დაყენება; დაჯგუფება (მსგავსი / საერთო ნიშნების გამო); the two sportsmen were bracketed for the prize ორივე სპორტსმენმა საპრიზო ადგილი მოიპოვა; 3. ტექ. კრონშტაინით და ა.შ. გამაგრება (˂გა˃ამაგრებს); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. სამხ. მიზნის ჩანგალში მოქცევა (˂მო˃აქცევს) / ჩაჭერა, მიზნის წინ და მიზნის უკან ჭურვების გაგზავნა (ცეცხლის კორექტირებისას). [ მოკლე ვერსია ]

bracket I

bracket fungus