bracket I noun [ʹbrækɪt]

	1. 1) ტექ. კრონშტაინი; საბჯენი, საყრდენი; 2) ზღვ. ბრაკეტი, კნიცა; 2. 1) მომცრო თარო; 2) ბრა; 3. ჩვეულ. pl 1) მრგვალი ფრჩხილები (აგრ. round brackets); 2) კვადრატული ფრჩხილები (აგრ. square brackets); 3) კუთხური / კუთხოვანი ფრჩხილები (აგრ. angle brackets); 4) მათ. ფიგურული ფრჩხილები (აგრ. curly brackets, საუბ. squiggly brackets, უპირატ. ამერ. braces); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ჯგუფი, კატეგორია; ფარგლები, საზღვრები; people in the lower income bracket დაბალი შემოსავლის მქონე მოსახლეობის ფენა; in the 45-65 age bracket 45-დან 65 წლამდე ასაკის პირებში; 5. სამხ. გამიზვნის ჩანგალი; to obtain a bracket მიზნის ჩანგალში მოქცევა / ჩაჭერა; ⌇ bracket winch ტექ. კედლის ჯალამბარი. [ მოკლე ვერსია ]

bracker

bracket II