bomb II verb [bɒm]

	1. 1) დაბომბვა (˂და˃ბომბავს); ბომბების ჩამოგდება / დაშენა; the base has been bombed twice ბაზა ორჯერ დაიბომბა; to be bombed out ʘ ა) დაიბომბა, ბომბ(ებ)ის მოხვედრის შედეგად განადგურდა / დაინგრა (ითქმის შენობის და ა.შ. შესახებ); ბ) ვინმეს სახლს ბომბი მოხვდა, ვინმეს სახლი ბომბმა დაუნგრია; 2) საარტილერიო ცეცხლის დაშენა (˂და˃უშენს); 3) ხელყუმბარების დაშენა (˂და˃უშენს); 2. (აგრ. along, down) საუბ. დიდი სიჩქარით მოძრაობა (მოძრაობს) განსაკ. ითქმის მანქანის შესახებ; 3. საუბ. 1) მარცხის / წარუმატებლობის განცდა (განიცდის); ჩავარდნა (ითქმის სპექტაკლის და ა.შ. შესახებ); 2) ამერ. გამოცდაზე ჩაჭრა (˂ჩა˃იჭრება), ჩაფლავება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. საუბ. გამარჯვება (გაიმარჯვებს); საოცარი წარმატების მიღწევა; ▭ to bomb up თვითმფრინავის, საბრძოლო მანქანის და ა.შ. ბომბებით / საბრძოლო მასალით აღჭურვა (აღჭურავს; აღიჭურვება). [ მოკლე ვერსია ]

bomb I

bomb-aimer