bleed verb [bli:d]

	(bled) 1. 1) სისხლის დენა (სდის); he was slowly bleeding to death ნელ-ნელა სისხლისგან იცლებოდა; he is bleeding at the nose ცხვირიდან სისხლი მოსდის; my heart bleeds გული მიკვდება, გულზე ცეცხლი მეკიდება; 2) ომში სისხლის დაღვრა (ღვრის); 2. მედ. სისხლის გამოშვება (˂გამო˃უშვებს); 3. საუბ. ფულის გამოძალვა (˂გამო˃სძალავს) / წართმევა; გაყვლეფა; they bled him for a cool thousand ათასი სუფთად დასცინცლეს / გამოსტყუეს; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. საქონლის დაკვლის შემდეგ სისხლისგან დაწრეტა (დაწრეტს); 5. სპეც. ჟონვა (ჟონავს); ხის დასერვა / დაჭდევა (წვენის შესაგროვებლად); 6. გაშვება (˂გა˃უშვებს), დაცლა (აუზისა და ა.შ.); გამოშვება (ჰაერისა); გაქრევა; 7. გახუნება (˂გა˃ხუნდება); 8. პოლიგრ. კაბადონის ნაპირების შემოჭრა (˂შემო˃ჭრის) არშიის დაუტოვებლად; ◇ bleed white საუბ. ა) სისხლისგან დაცლა; ბ) გაფცქვნა; უგროშოდ / უკაპიკოდ დატოვება, ფულის დაცინცვლა; to bleed smb. dry ვისიმე მშრალზე დატოვება; paper bleeds little ქაღალდი ყველაფერს იტანს. [ მოკლე ვერსია ]

blee

bleeder