bind¹ I noun [baɪnd]

	1. მუს. ლიგატურა; 2. მოწინააღმდეგის იარაღის ძალისმიერი დაუფლება (ფარიკაობა); 3. ქვანახშირის ფიქალი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. 1) შეკვრა; 2) კავშირი, შეკრულობა; 3) რაიმე, რაც კრავს / შებოჭავს; 4) საუბ. მძიმე გამოუვალი მდგომარეობა, ჩიხი; ხათაბალა; a financial bind მძიმე ფინანსური მდგომარეობა; to be in a bind განსაკ. ამერ. ≅ ʘ ხელფეხშეკრულია; გამოუვალ მდგომარეობაშია, ჩიხშია მომწყვდეული; this schedule has us in a bind ამ გრაფიკმა ხელ-ფეხი შეგვიკრა. [ მოკლე ვერსია ]

binche

bind¹ II