bin I noun [bɪn]

	1. ნაგვის და მისთ. ყუთი, ურნა; a rubbish bin სანაგვე ურნა; 2. კონტეინერი, სათავსი (რისამე შესანახად); a bread bin საპურე; 3. ტომარა ან კალათა სვიის შესაგროვებლად; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. 1) ღვინის სარდაფში ბოთლების შესაწყობი; 2) ღვინის სახეობა; 5. სილოსის ორმო; 6. (the) სლ. საგიჟეთი; ⌇ bin space სასარგებლო ფართობი; შემცველობა, ტევადობა; bin bag საუბ. დიდი ზომის ნაგვის პარკი. [ მოკლე ვერსია ]

bimotored

bin II