assault I noun [əʹsɔ:lt]

	1. 1) იერიში, შტურმი; დარტყმა (აგრ. გადატ.); to make an assault upon a fortress შტურმი / იერიშის მიტანა ციხესიმაგრეზე; to take / to carry, to win / a fortress by assault ციხესიმაგრის შტურმით / იერიშით აღება; to repulse / to repel / an assault შტურმის / იერიშის მოგერიება; to withstand an assault შტურმის / იერიშის გაძლება; the government has mounted a new assault on unemployment მთავრობამ ახალი ძალით შეუტია უმუშევრობას; 2) ვინმეზე თავდასხმა; to make an assault on / upon / smb. ვინმეზე თავდასხმა; indecent assaults on women ქალებზე თავდასხმა გაუპატიურების მიზნით; sexual assault თავდასხმა გაუპატიურების მიზნით; 2. მძაფრი გამოსვლა (ვინმეს ან რაიმეს წინააღმდეგ); თავდასხმა, გაკიცხვა, შარის მოდება; assaults upon the prerogatives of parliament [upon the constitution] მძაფრი გამოსვლები პარლამენტის პრეროგატივის [კონსტიტუციის] წინააღმდეგ; 3. 1) იურ. სიტყვიერი შეურაცხყოფა და ძალადობით დამუქრება; assault and battery დამუქრება და ფიზიკური შეურაცხყოფა; 2) ევფ. გაუპატიურება, ნამუსის ახდა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. 1) შტურმი, დალაშქვრა (ალპინიზმი); 2) სპორტ. თავდასხმა, შეტევა (ფარიკაობა); ⌇ assault aviation სამხ. მოიერიშე ავიაცია; assault boat სამხ. საიერიშო ნავი; სადესანტო-მოიერიშე კატარღა; assault wave სამხ. მოიერიშე მწკრივი; assault echelon სამხ. მოიერიშე ეშელონი; საზღვაო დესანტის პირველი ეშელონი; assault position სამხ. საწყისი მდგომარეობა იერიშისათვის; assault gun სამხ. ა) არქ. ტანკსაწინააღმდეგო თვითმავალი ქვემეხი; ბ) მოიერიშე ცეცხლსასროლი იარაღი; assault rifle სამხ. მოიერიშე შაშხანა; ავტომატი; assault (landing) craft სამხ. დესანტის გადასასხმელი კატარღა; სადესანტო-გადასასხმელი ამფიბიური საშუალება; assault helicopter სამხ. სატრანსპორტო-სადესანტო შვეულმფრენი, დესანტის გადასასხმელი შვეულმფრენი; Assault Royal Engineers სამხ. დიდი ბრიტანეთის მოიერიშე საინჟინრო ჯარები. [ მოკლე ვერსია ]

assassinator

assault II