arrester noun [əʹrɛstə(r)]

	1. იხ. arrest II + -er² I 1; 2. იურ. პირი, რომელიც აპატიმრებს ან ქონებაზე ყადაღას ადებს; 3. ელექტრ. განმმუხტველი; lightning arrester მეხის განმმუხტველი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ტექ. 1) საჩერი, საკეტელა, რაზა; საჩერებელი, საკეტიანი მოწყობილობა; 2) არეტირი, საჩერი, მამშვიდებელი, მაყუჩებელი, მაწყნარებელი (ხელსაწყოებში). [ მოკლე ვერსია ]

arrestable

arresting