apprentice I noun [əʹprɛntɪs]

	1. მოსწავლე, მოწაფე, შეგირდი; to bind apprentice to a tailor [to a shoemaker] მკერავისთვის [მეწაღისთვის] შეგირდად მიბარება; 2. ამერ. სამხ. იუნგა; 3. იშვ. ახალბედა, ახალი მოსწავლე; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ისტ. ადვოკატი / დამცველი, რომელსაც თექვსმეტ წელზე ნაკლები პრაქტიკა აქვს; ⌇ apprentice course პრაქტიკული სწავლების კურსი; apprentice training საწარმოო სწავლება; apprentice car mechanic ავტომექანიკოსის შეგირდი. [ მოკლე ვერსია ]

apprehensiveness

apprentice II