![]() |
I, i | ![]() |
‹‹ ‹ ... 41 42 43 44 45 ... › ›› | |||
![]() |
||||||
|
incomer
noun
1. შე˂მო˃მსვლელი, ვინც შე˂მო˃დის; შე˂მო˃სული;
2...
income statement noun კომერც. მოგება-ზარალის ანგარიში (დროის გარკვეული... income tax noun ფინ. საშემოსავლო გადასახადი. income tax return noun ბუღ. საგადასახადო დეკლარაცია (აგრ. tax return). incoming I noun 1. შე˂მო˃სვლა; მოსვლა; the incoming of a train... incoming II adjective 1) შე˂მო˃მავალი, რომ შე˂მო˃დის; მომავალი, რომ მოდის;... incommensurability noun წიგნ. არათანაზომიერება, უთანაზომობა, არაპროპორციულობა. incommensurable adjective წიგნ. 1. არათანაზომიერი, უთანაზომო... incommensurate adjective წიგნ. 1. (with, to) შეუსაბამო, არაშესატყვისი;... incommode verb შეწუხება (˂შე˃აწუხებს), ხელის შეშლა; to be incommoded... incommodious adjective 1) შემაწუხებელი, ხელის შემშლელი; 2) მოუხერხებელი... incommodity noun 1) შემაწუხებლობა, ხელის შემშლელის თვისება;... incommunicable adjective 1. 1) ცნობება / შეტყობინება რომ არ შეიძლება; 2)... incommunicado adjective იურ. 1) მიმოწერის, ურთიერთობის, კავშირის დამყარების... incommunicative adjective ხალხთან ურთიერთობას რომ გაურბის; გულჩათხრობილი;... incommutable adjective წიგნ. 1) უცვლელი; incommutable law უცვლელი /... incompact adjective არაკომპაქტური, არამკვრივი, არამყარი. incomparable adjective 1) (with, to) შეუდარებელი, შედარება რომ არ... incomparably adverb 1) შეუდარებლად, იმგვარად, შედარება რომ არ შეიძლება; 2)... incompatibility noun შეუთავსებლობა; incompatibility of temper ხასიათთა... incompatible adjective შეუთავსებელი; incompatible ideas შეუთავსებელი /... incompatibles noun pl ერთმანეთთან შეუთავსებელი ადამიანები, საგნები... incompetence noun 1. 1) არაკომპეტენტურობა; უუნარობა, რისამე ცოდნის... incompetency = incompetence. incompetent adjective 1. არაკომპეტენტური; უუნარო, რისამე ცოდნას მოკლებული;... incompetently adverb არაკომპეტენტურად; უუნაროდ, სათანადო ცოდნის გარეშე. incomplete adjective 1. არასრული; an incomplete set of books წიგნების... incompletely adverb 1) არასრულად; ნაწილობრივ; 2) არასრულყოფილად. incompletion noun 1) დაუსრულებლობა, დაუმთავრებლობა; 2) არასრულყოფილება. incompliance noun იშვ. 1) არადამთმობლობა, არადამყოლობა;... |
||||
![]() |
![]() |
|||
| ‹‹ ‹ ... 41 42 43 44 45 ... › ›› | ||||