E, e				‹‹ ‹ ... 11 12 13 14 15 ... › ››

	edictal adjective 1. ედიქტისა, ედიქტთან დაკავშირებული; 2. დეკრეტით... edification noun 1. 1) ჭკუის დარიგება, ჭკუის სწავლება (აგრ. ირონ.); 2)... edificative მოძვ. = edificatory. edificatory adjective დამრიგებლობითი, დამრიგებლური. edifice noun 1) დიდებული შენობა, ნაგებობა; 2) აზრთა და ა.შ. მწყობრი... edificial adjective წიგნ. შენობებისა, ნაგებობებისა. edifier noun იშვ. ვინც ჭკუას არიგებს, ჭკუის დამრიგებელი. edify verb 1. 1) ხშ. ირონ. ჭკუის დარიგება (˂და˃არიგებს), ჭკუის... edifying adjective უპირატ. ირონ. ჭკუის დამრიგებლური, ჭკუის სასწავლებელი. edile noun ძვ. რომ. ისტ. ედილი. edit I noun საუბ. 1. სარედაქციო სტატია; 2. რედაქცია... edit II verb 1. რედაქციის გაკეთება (˂გა˃აკეთებს), რედაქტირება... editing noun 1) რედაქტირება; 2) მონტაჟი (ფილმისა). editing unit noun შემმოწმებელი ინსტანცია. edition noun 1. გამოცემა; library edition საბიბლიოთეკო გამოცემა;... édition de luxe noun ფრანგ. მდიდრული / სასაჩუქრო გამოცემა, გამოცემა "დე... editio princeps noun ლათ. პირველი გამოცემა. editor noun 1. რედაქტორი; editor in chief მთავარი რედაქტორი; 2... editorial I noun გაზეთის მოწინავე ან სარედაქციო სტატია. editorial II adjective რედაქტორისა, სარედაქციო; editorial board / staff /... editorialist noun გაზეთის მოწინავე სტატიების ავტორი. editorialize verb ამერ. 1. გაზეთში მოვლენათა ტენდენციურად გაშუქება... editor in chief noun (pl editors [ʹedɪtəz]) მთავარი რედაქტორი. editorship noun 1. რედაქცია; რედაქტირება; under the editorship (of)... editress noun იშვ. რედაქტორი (ქალი). Edomite noun ისტ. ბიბლ. ედომელი, ედომის / იდუმეის მკვიდრი. educability noun იშვ. ვინმესთვის განათლების მიცემის შესაძლებლობა;... educable adjective განათლება / განათლების მიცემა რომ შეიძლება; განათლების... educate verb 1. აღზრდა (აღზრდის); განათლების მიცემა; 2... educated adjective 1. განათლებული; გონებრივად და ა.შ. განვითარებული;...
‹‹ ‹ ... 11 12 13 14 15 ... › ››