D, d				‹‹ ‹ ... 131 132 133 134 135 ... › ››

	dismount II verb 1. გადმოსვლა (გადმოდის), ჩამოსვლა, ჩამოქვეითება; to... dismountable adjective ტექ. გასართი, დასაშლელი; მოსახსნელი. dismounted adjective ჩამოქვეითებული; dismounted action სამხ. ქვეითად ბრძოლა. disobedience noun ურჩობა, დაუმორჩილებლობა; civil disobedience სამოქალაქო... disobedient adjective 1. ურჩი; დაუმორჩილებელი; the child was disobedient to... disobediently adverb ურჩად, დაუმორჩილებლად; to behave disobediently ურჩობა. disobey verb 1) ურჩობა (ურჩობს), ʘ არ ემორჩილება; to disobey one's... disoblige verb 1. ʘ ვინმეს ანგარიშს არ უწევს; ვისიმე უგულებელყოფა;... disobliging adjective სხვას ანგარიშს რომ არ უწევს; სხვას სამსახურს რომ არ... disorder I noun 1. არეულობა, უწესრიგობა; the papers are in disorder... disorder II verb 1. არეულობის / უწესრიგობის შეტანა (შეიტანს), არევა; to... disordered adjective 1. არეული, არეულ-დარეული; 2. მოშლილი, დარღვეული;... disorderliness noun არეულობა, უწესრიგობა. disorderly I adjective 1. არეული, უწესრიგო; papers in a disorderly state... disorderly II adverb 1. არეულად, უწესრიგოდ; 2. თავაშვებულად, შფოთიანად. disorganization noun დეზორგანიზაცია; არეულობა, უწესრიგობა. disorganize verb დეზორგანიზაციის / არეულობის შეტანა (შეიტანს)... disorganized adjective დეზორგანიზებული; არეული, უწესრიგო. disorganizer noun დეზორგანიზატორი, წესრიგის / სიმშვიდის დამრღვევი. disorientate verb შეცდომაში შეყვანა (შეიყვანს), თავგზის აბნევა... disorientation noun დეზორიენტაცია, ორიენტაციის დაკარგვა. disour noun ფრანგ. ისტ. მთხრობელი ან მეფის კარის მასხარა. disown verb უარყოფა (უარყოფს), ʘ არ აღიარებს, არ ცნობს; to disown... disparage verb 1. 1) უგულებელყოფა (უგულებელყოფს), დამცრობა; ʘ... disparagement noun 1. 1) უგულებელყოფა, დამცრობა, დაუფასებლობა; 2)... disparagingly adverb აგდებულად, უპატივცემულოდ; to speak disparagingly of... disparate adjective 1. ლოგ. დისპარატული, შეუსაბამო; 2. არსებითად... disparity noun 1. შეუსაბამობა; disparity in position უთანასწორობა... dispark verb 1) კერძო პარკის გადაცემა (გადასცემს) საზოგადოებრივ... dispart verb არქ. დაყოფა (˂და˃ყოფს; ˂და˃იყოფა), დანაწილება.
‹‹ ‹ ... 131 132 133 134 135 ... › ››