D, d				‹‹ ‹ ... 116 117 118 119 120 ... › ››

	disapprobatory = disapprobative. disappropriate verb წიგნ. კერძო საკუთრების უფლების ჩამორთმევა... disapproval noun დაწუნება, ცუდი აზრი (ვინმეს ან რაიმეს შესახებ); to... disapprove verb 1. (აგრ. of) ʘ არ მოსწონს, ცუდი აზრისაა; გაკიცხვა... disapproving adjective გამკილავი, გამკიცხავი; აგდებული დამოკიდებულების მქონე. disapprovingly adverb გამკილავად, გამკიცხავად; she looked at me... disarm verb 1. 1) განიარაღება (განაიარაღებს), იარაღის აყრა /... disarmament noun განიარაღება; general and complete disarmament... disarming adjective ფარ-ხმალს რომ დაგაყრევინებს, განმაიარაღებელი;... disarrange verb არევ-დარევა (აურ-დაურევს), უწესრიგოდ მიყრა-მოყრა;... disarrangement noun არევ-დარევა; უწესრიგობა; ჩაშლა, ჩაფუშვა. disarray I noun 1. უწესრიგობა, არეულობა; არეულ-დარეულობა; in disarray... disarray II verb 1. არევა (აურევს), არევ-დარევა; the child had... disarticulate verb სპეც. გათიშვა (˂გა˃თიშავს), დანაწევრება; განცალკევება. disarticulation noun სპეც. გათიშვა, დანაწევრება; განცალკევება. disassemble verb ტექ. დაშლა (˂და˃შლის); დემონტაჟის მოხდენა. disassimilation noun ფიზიოლ. კატაბოლიზმი, დისიმილაცია. disassociate verb (with, from) სპეც. გათიშვა (გათიშავს), განცალკევება. disaster I noun 1. მოულოდნელად თავს დატეხილი უბედურება, კატასტროფა;... disaster II verb მოძვ. უბედურების მოტანა (მოუტანს); განადგურება... disastrous adjective 1. უბედურების მომტანი, დამღუპველი, გამანადგურებელი;... disastrously adverb დამღუპველად, გამანადგურებლად. disavow verb 1. უარყოფა (უარყოფს), ʘ არ ცნობს, არ აღიარებს; რაიმეზე... disavowal noun 1. უარყოფა, უარის თქმა; რისამე აღიარებაზე უარის... disband verb 1. 1) დაშლა (დაშლის) ორკესტრისა, ორგანიზაციისა და... disbandment noun სამხ. დაშლა; სამხედრო სამსახურიდან დათხოვნა. disbar verb იურ. ბარისტერის კოლეგიიდან გარიცხვა (გარიცხავს). disbark¹ verb სპეც. ქერქის შემოცლა (˂შემო˃აცლის) / გაცლა. disbark² = disembark. disbarment noun იურ. ბარისტერის კოლეგიიდან გარიცხვა.
‹‹ ‹ ... 116 117 118 119 120 ... › ››