A, a				‹‹ ‹ ... 161 162 163 164 165 ... › ››

	apparent II verb იშვ. გამოაშკარავება (˂გამო˃ააშკარავებს), გამომჟღავნება. apparently adverb 1. აშკარად, ცხადად, თვალნათლივ, უეჭველად; he... apparition noun 1. აჩრდილი, სული; მოჩვენება; the apparition vanished... apparitional adjective წარმოსახვითი; არარეალური; არასხეულებრივი; არანივთიერი. apparitor noun 1. სამოქალაქო ან საეკლესიო სასამართლოს მოხელე;... appasionata noun მუს. აპასიონატა. appeach verb მოძვ. 1. ხელის შეშლა (˂შე˃უშლის), დაბრკოლების... appeal I noun 1. 1) მოწოდება, მიმართვა; Stockholm Appeal სტოკჰოლმის... appeal II verb 1. მოწოდება (მოუწოდებს), მიმართვა; აპელირება; to... appealable adjective 1. ხვეწნას / მუდარას რომ შეისმენს; 2. იურ... appealer 1. იხ. appeal II + -er² I 1; 2. = appellant I 1. appealing adjective 1. მავედრებელი, ვედრებით აღსავსე; appealing glance... appealingly adverb 1) ვედრებით, მუდარით; 2) მომხიბვლელად. appealingness noun 1) შესაბრალისობა, გულში ჩამწვდომობა; 2) მიმზიდველობა... appear verb I 1. გამოჩენა (˂გამო˃ჩნდება); to appear... appearance noun 1. გარეგნობა, გარეგნული მხარე; we mustnʹt judge by... appearingly adverb წიგნ. როგორც ჩანს, როგორც ეტყობა. appeasable adjective ადვილად დამყოლი / დამჯერი / დამთმობი. appease verb 1. 1) დაწყნარება (˂და˃აწყნარებს); დამშვიდება... appeasement noun 1. 1) დაშოშმინება, დაწყნარება; 2) პოლიტ. მტრის... appeaser noun 1. იხ. appease + -er² I 1; 2. მშვიდობისმყოფელი. appellant I noun 1. იურ. აპელანტი, აპელაციის შემტანი პირი; 2. მოძვ... appellant II adjective იურ. 1) აპელაციის შემტანი; 2) სააპელაციო, აპელაციისა. appellate I noun მოძვ. მოპასუხე, ბრალდებული. appellate II adjective იურ. სააპელაციო, აპელაციისა; appellate court... appellation noun 1. წიგნ. სახელი, სახელწოდება, ტიტული, წოდება... appellative adjective 1. გრამ. საზოგადო; 2. წიგნ. სახელდებასთან... appellee noun იურ. აპელაციის მოპასუხე. appellor noun იურ. 1) პირი, რომელიც ბრალს დებს / ადანაშაულებს... appenage მოძვ. = apanage.
‹‹ ‹ ... 161 162 163 164 165 ... › ››