A, a				‹‹ ‹ ... 156 157 158 159 160 ... › ››

	apoplex I არქ. = apoplexy. apoplex II verb არქ. დამბლის დაცემა (დასცემს), პარალიზება. apoplexy noun 1. მედ. აპოპლექსია, დადამბლავება (ჩვეულ. ტვინში... apoptosis noun ბიოლ. აპოპტოზი (უჯრედის გენეტიკურად დაპროგრამებული... apoptotic adjective ბიოლ. აპოპტოზური, აპოპტური; apoptotic cells აპოპტოზური... aporose adjective სპეც. უფორო; ფორები / სვრეტები რომ არა აქვს. a-port adverb ზღვ. გემის მარცხენა ბორტზე, მარცხენა ბორტისკენ. aposelene = apolune. aposelenium = apolune. aposematic adjective ზოოლ. აპოსემატური, გამაფრთხილებელი (ითქმის შეფერილობის... aposepalous adjective ბოტ. ფურცლებგანცალკევებული (ითქმის ჯამის შესახებ). aposiopesis noun სტილ. აპოზიოპეზისი. apostacy = apostasy. apostasy noun წიგნ. განდგომა, უარყოფა (პრინციპებისა და ა.შ.);... apostate I noun წიგნ. განდგომილი, მოღალატე; რჯულგანდგომილი; რენეგატი. apostate II adjective წიგნ. რჯულგანდგომილი, მოღალატე; რენეგატული. apostate III მოძვ. = apostatize. apostatic, apostatical იშვ. = apostate II. apostatize verb წიგნ. განდგომა (განუდგება); უარყოფა; ღალატი (საქმისა... aposteme noun მოძვ. ჩირქგროვა. a posteriori ლათ. 1. აპოსტერიორი, ცდის საფუძველზე, ფაქტობრივ... aposthume = aposteme. apostil I noun წიგნ. წიგნის ან რვეულის მინდორზე გაკეთებული შენიშვნა. apostil II verb იშვ. წიგნის ან რვეულის მინდორზე შენიშვნის გაკეთება... apostle noun 1. (A.) მოციქული, ქრისტეს რჩეული თორმეტი მოწაფიდან... apostlehood მოძვ. = apostleship. apostleship noun 1) მოციქულობა; 2) უმაღლესი სასულიერო პირის სტატუსი... apostolate noun 1. = apostleship; 2. ეკლ. სამოციქულო მისია. apostolic adjective 1. რელიგ. მოციქულისა, მოციქულთან დაკავშირებული; 2... apostolical = apostolic.
‹‹ ‹ ... 156 157 158 159 160 ... › ››