undertone noun [ʹʌndətəʊn]

	1. ნახევარტონი; ჩუმი / დაბალი ხმა; they spoke in undertones ისინი ხმადაბლა ლაპარაკობდნენ; 2. ფერის ტონი; ელფერი; there was a subtle undertone of yellow through the picture მთელს ნახატს ნაზი ყვითელი ელფერი დაჰკრავდა; 3. ქვეტექსტი; ფარული აზრი; his soft words contained an undertone of warning მის ალერსიან სიტყვებში გაფრთხილების ქვეტექსტი / ნოტები იგრძნობოდა; the play does not have the political undertones of the novel პიესა მოკლებულია პოლიტიკურ ქვეტექსტებს, რომელიც რომანს ახასიათებს; his letter has a threatening undertone მის წერილში ფარული მუქარა იკითხება.

undertaking

undertook