trap II verb [træp]

	1. 1) ნადირის ხაფანგით / მახით დაჭერა (˂და˃იჭერს); sables used to be trapped for their valuable fur სიასამურებს მათი ძვირფასი ბეწვის გამო იჭერდნენ ხოლმე ხაფანგებით; 2) ვისიმე ხაფანგში შეტყუება (შეიტყუებს), მახეში გაბმა; 2. დატყვევება (დაატყვევებს), მომწყვდევა (სახიფათო ან უსიამოვნო მდგომარეობაში); სადმე, რაიმეში მოყოლება; the driver was trapped in the wreckage მძღოლი დამტვრეულ მანქანაში იყო მოყოლილი / მანქანის ნამტვრევებიდან ვერ გამოდიოდა; I trapped my coat in the car door პალტო მანქანის კარში მომყვა.

trap I

trapdoor