taker noun [ʹteɪkə(r)]

	1. იხ. take II + -er² I 1 და 2; 2. 1) რისამე ამღები, მიმღები (აგრ. როგორც რთული სიტყვის კომპონენტი); a risk-taker ვინც რისკს ეწევა; a drug-taker ნარკოტიკის მომხმარებელი; 3. შეთავაზების, გამოწვევის მიმღები; თანხმობის განმცხადებელი, ვინც ეთანხმება (შეთავაზებულ წინადადებას და მისთ.); he offered a small wager, but there were no takers იგი პატარა სანაძლეოს ჩამოვიდა, მაგრამ მისი მიღების მსურველი არავინ გამოჩნდა; the vehicles were put up for sale but there have been no takers ეს ავტომანქანები გასაყიდად გამოიტანეს, მაგრამ მათი მყიდველი / შეძენის მსურველი ჯერ არავინ გამოჩენილა.

takeover

take-up