superintendent noun [͵su:pərɪnʹtɛndənt]

	1. 1) უფროსი, მმართველი, დირექტორი (ოფისისა, ორგანიზაციისა და სხვა); 2) ზედამხედველი, მეთვალყურე; ინსპექტორი; a park superintendent პარკის ზედამხედველი; the superintendent of schools in Dallas სკოლების ინსპექტორი დალასში; 2. 1) პოლიციის სუპერინტენდენტი (უფროს ინსპექტორზე მაღალი წოდების პოლიციის თანამშრომელი დიდ ბრიტანეთში; აბრევ. Supt); Superintendent Lewis სუპერინტენდენტი ლუისი; 2) ამერ. სუპერინტენდენტი (პოლიციის განყოფილების ხელმძღვანელი აშშ-ში; აბრევ. Supt.); 3. ამერ. კომენდანტი, მეთვალყურე (დიდი შენობისა, საცხოვრებელი სახლისა); we asked the superintendent to fix the broken window in our apartment კომენდანტს ვთხოვეთ, ჩვენს ბინაში გატეხილი ფანჯრის მინა გამოეცვალა.

superintendence

superior I