succour I noun [ʹsʌkə(r)]

	წიგნ. დახმარება (განსაკ. გაჭირვების ჟამს და მისთ. გაწეული); we see it as our duty to give succour to those in need ჩვენს მოვალეობად მიგვაჩნია გაჭირვებულთათვის დახმარების გაწევა; she crossed the enemy lines, disguised as a civilian, to bring medical succour to the resistance fighters მან ფრონტის ხაზი სამოქალაქო ტანსაცმელში გადაცმულმა გადაკვეთა, რათა წინააღმდეგობის მებრძოლთათვის სამედიცინო დახმარება აღმოეჩინა; her organization gave succour and strength to those who had been emotionally damaged მისი ორგანიზაცია ემოციურად ტრავმირებულ ადამიანებს ეხმარებოდა და ამხნევებდა.

Succoth

succour II