stronghold noun [ʹstrɒŋhəʊld]

	1) სიმაგრე, ციტადელი; საყრდენი პუნქტი, გამაგრებული ადგილი ან პოზიცია; the fighters moved south to their mountain stronghold მებრძოლებმა სამხრეთისკენ დაიხიეს და მთებში განლაგებულ თავიანთ სიმაგრეს / გამაგრებულ ადგილს შეაფარეს თავი; a rebel stronghold მეამბოხეთა ციტადელი; they captured the last stronghold of the presidential guard მათ პრეზიდენტის გვარდიის უკანასკნელი სიმაგრე / საყრდენი პუნქტი / დაცული პოზიცია აიღეს; 2) გადატ. ციტადელი, საყრდენი (ადგილი, სადაც ვისიმე პოზიციები განსაკუთრებით ძლიერია, რაიმე განსაკუთრებით ფართოდ არის გავრცელებული და ა.შ.); a Republican stronghold რესპუბლიკელთა ციტადელი (შტატი, ოლქი ან ქალაქი, სადაც აშშ-ის რესპუბლიკური პარტია მოსახლეობის დიდი მხარდაჭერით სარგებლობს); this valley is one of the last strongholds of the Siberian tiger ეს ველი ამურის ვეფხვის გავრცელების ერთ-ერთი უკანასკნელი ადგილია.

strong force

strong interaction