sleepy adjective [ʹsli:pɪ]

	1. ძილმორეული, რომ ეძინება; a sleepy child ძილმორეული ბავშვი; he had begun to feel sleepy უკვე ძილი ერეოდა / მორეოდა; the heat and the wine made her sleepy სიცხისა და ღვინისაგან ქალს ძილი მოერია; 2. უსიცოცხლო, აქტიურობას მოკლებული (ითქმის ადგილის, დასახლებული პუნქტის და მისთ. შესახებ); a sleepy little town უსიცოცხლო პატარა ქალაქი; 3. იშვ. ძილის მომგვრელი; the sleepy heat of the afternoon ნაშუადღევის ძილის მომგვრელი სიცხე.

sleepwalking

sleepyhead