slaughter II verb [ʹslɔ:tə(r)]

	1. დაკვლა (˂და˃კლავს), სასაკლაოზე დახოცვა (საქონლისა); 2. მასობრივად დახოცვა (˂და˃ხოცავს), გაჟლეტა; ხოცვა-ჟლეტის მოწყობა (ადამიანებისთვის); men, women and children were slaughtered and villages destroyed მამაკაცები, ქალები და ბავშვები დახოცეს, ხოლო სოფლები დაანგრიეს; 3. სპორტ. საუბ. დიდი ანგარიშით დამარცხება (˂და˃ამარცხებს), განადგურება; they were slaughtered 5-0 in Wales უელსში 5:0 განადგურდნენ.

slaughter I

slaughterhouse