regimentation noun [͵rɛdʒɪmɛnʹteɪʃn]

	წიგნ. 1. მეტისმეტად მკაცრი რეგლამენტაცია; მეტისმეტად მკაცრი კონტროლი (დაწესებულების ან საზოგადოების წევრთა ცხოვრებისა და ქცევისა და მისთ.); she rebelled against the regimentation of school life იგი სასკოლო ცხოვრების რეგლამენტაციას აუმხედრდა; 2. 1) სამხ. რეგიმენტად / პოლკად ორგანიზება (ჯარისკაცებისა, ახალწვეულებისა და მისთ.); 2) გადატ. დარაზმვა, ორგანიზება (საკუთარი მომხრეებისა, სოციალური ან პოლიტიკური მოძრაობის წევრებისა და მისთ.).

regimental sergeant major

regimented