regiment II verb [ʹrɛdʒɪmənt]

	1. სამხ. რეგიმენტის / პოლკის ჩამოყალიბება (˂ჩამო˃აყალიბებს) / ფორმირება; რეგიმენტად / პოლკად ორგანიზება; 2. ჯგუფებად განაწილება (˂გა˃ანაწილებს); წესრიგში მოყვანა, ორგანიზება; სისტემატიზება; the materials were regimented by the secretary მასალები მდივნის მიერ იქნა წესრიგში მოყვანილი; 3. კიცხვ. მეტისმეტად მკაცრად განსაზღვრა (განსაზღვრავს); მეტისმეტად მკაცრი კონტროლის დაწესება; უნიფიცირება.

regiment I

regimental