rankle verb [ʹræŋkl]

	1. 1) გაღიზიანება (˂გა˃აღიზიანებს), აღშფოთება; გაღიზიანების / აღშფოთების გამოწვევა; her comments still rankled ქალის კომენტარები კვლავ გაღიზიანებას იწვევდა; a bitter dispute that still rankled months afterwards ცხარე დისკუსია, რომელიც თვეების შემდეგაც აღშფოთებას იწვევდა; 2) (with) ʘ გულს უღრღნის, მოსვენებას არ აძლევს; his decision to sell the land still rankled with her მისი გადაწყვეტილება მიწის გაყიდვის თაობაზე ქალს კვლავ გულს უღრღნიდა / მოსვენებას არ აძლევდა; 2. არქ. დაჩირქება (˂და˃ჩირქდება); ʘ არ ხორცდება (ითქმის ჭრილობის შესახებ); the wound still rankles ჭრილობა არ შეხორცებულა, ჭრილობას კვლავაც ჩირქი სდის.

rank insignia

rankly