punctuate verb [ʹpʌŋktʃʊeɪt]

	1. სასვენი ნიშნების დასმა (˂და˃სვამს); 2. ხშ. pass 1) სიტყვის და მისთ. პერიოდულად შეწყვეტინება (˂შე˃აწყვეტინებს); her speech was punctuated by bursts of applause მქუხარე ტაშის გრიალმა არაერთხელ შეაწყვეტინა სიტყვა; 2) პერიოდულად მოხდომა (˂მო˃ხდება) / ადგილის ქონა; the country's history has been punctuated by coups ამ ქვეყნის ისტორიაში არაერთი სახელმწიფო გადატრიალება მომხდარა; his career was punctuated by a series of mishaps მის კარიერაში ბევრი ჩავარდნა იყო.

punctually

punctuation