prophet noun [ʹprɒfɪt]

	1. 1) რელიგ. წინასწარმეტყველი; the Prophet Daniel დანიელ წინასწარმეტყველი; the twelve Minor Prophets თორმეტი მცირე წინასწარმეტყველი; the Prophet ა) მაჰმადი, მუჰამადი; ბ) ჯოზეფ სმითი (მორმონთა სექტის დამაარსებელი); the Prophets ა) წინასწარმეტყველთა წიგნები (ძველი აღთქმისა); ბ) წინასწარმეტყველნი (იუდაიზმში); 2) წინასწარმეტყველი, რისამე წინასწარ განჭვრეტის უნარის მქონე ადამიანი; 3) რისამე მომასწავებელი / მაუწყებელი ნიშანი; prophet of a storm ქარიშხლის მომასწავებელი; 2. მქადაგებელი, მხარდამჭერი (ამა თუ იმ იდეებისა, პრინციპებისა და მისთ.); ◇ Saul among the prophets ა) ბიბლ. საულიც კი გაქადაგდაო; ბ) ადამიანი, რომელიც მოულოდნელ ნიჭს ავლენს; a prophet is not without honour, save in his own country ა) ბიბლ. არ არის წინასწარმეტყველი პატივის გარეშე, თუ არა თავის მამულში; ბ) ადამიანი, რომელსაც არ აფასებენ / არ სცემენ პატივს თავის ქვეყანაში; ≅ შინაურ მღვდელს შენდობა არა აქვსო.

prophesy

prophetess