prerogative I noun [prɪʹrɒgətɪv]

	წიგნ. პრეროგატივა, განსაკუთრებული უფლება; პრივილეგია, უპირატესობა; it is the Prime Minister's prerogative to fix the date of the election არჩევნების თარიღის დანიშვნა პრემიერ-მინისტრის პრეროგატივაა; in many countries education is still the prerogative of the rich ბევრ ქვეყანაში განათლება ჯერაც მდიდრების პრივილეგიას წარმოადგენს; arriving late is a woman's prerogative დაგვიანების უფლება ის პრივილეგიაა, რომლითაც ქალი სარგებლობს.

prerequisite II

prerogative II