preponderance noun [prɪʹpɒndərəns]

	წიგნ. უპირატესობა (განსაკ. რიცხობრივი ან რაოდენობრივი); სიჭარბე; უდიდესი ან უმეტესი ნაწილი; the good would have an incontestable preponderance over the evil სიკეთეს უდავო უპირატესობა ექნებოდა ბოროტებასთან შედარებით; there is a preponderance of older people in this area ამ რაიონში შედარებით ასაკოვანი ხალხი ჭარბობს; there is a preponderance of female students in the music department მუსიკალურ განყოფილებაზე / ფაკულტეტზე გოგონები მეტნი სწავლობენ, ვიდრე ვაჟები; the preponderance of evidence suggests that he's guilty მტკიცებულებების / სამხილების უმეტესი ნაწილი მიგვანიშნებს, რომ იგი დამნაშავეა.

prepense

preponderant