pestilence noun [ʹpɛstɪləns]

	წიგნ. 1. 1) შავი ჭირი (განსაკ. ბუბონური ფორმა); 2) მწვავე ეპიდემიური დაავადება; 2. იშვ. რაიმე მავნე / დამღუპველი / მორალური ზიანის მომტანი / მორალურად გამხრწნელი; რაც საზოგადობრივი წესრიგის ან კეთილდღეობისათვის საფრთხეს წარმოადგენს; the report states that vandalism is a pestilence which must be stamped out განცხადებაში ნათქვამია, რომ ვანდალიზმი არის სერიოზული საფრთხე, რომელიც უნდა მოისპოს.

pestiferous

pestilent