perquisite noun [ʹpɜ:kwɪzɪt]

	1. წიგნ. დამატებითი შეღავათი; დანამატი (ხელფასზე, პენსიაზე და მისთ.; იხ. აგრ. perk⁴); 2. მომსახურებისათვის ნაჩუქარი ფული; წვრილმანი დამატებითი გასამრჯელო (რომელსაც ოფიციანტს, მსახურს და ა.შ. აძლევენ); they paid the man a shilling as his perquisite მსახურს ერთი შილინგი აჩუქეს; 3. პრივილეგია, პრეროგატივა, უპირატესობა, უპირატესი / ექსკლუზიური უფლება (საკუთრებისა, რისამე ფლობისა); the pillage of a place taken by storm was regarded as the perquisite of soldiers იერიშით აღებული ქალაქის ძარცვა ჯარისკაცების ექსკლუზიურ უფლებად ითვლებოდა.

per pro

perquisition