perpetuate verb [pəʹpɛtʃʊeɪt]

	წიგნ. 1. რისამე (ჩვეულ. უარყოფითის) გახანგრძლივება (˂გა˃ახანგრძლივებს); ხანგრძლივად / დიდხანს არსებობის უზრუნველყოფა; increasing the supply of weapons will only perpetuate the violence and anarchy იარაღის მომარაგების ზრდა მხოლოდ გაახანგრძლივებს ძალადობასა და ანარქიას; 2. უკვდავყოფა (უკვდავყოფს), სამარადისო ხსოვნის უზრუნველყოფა; to perpetuate one's name საკუთარი სახელის უკვდავყოფა.

perpetuance

perpetuation