 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
1. ეკლ. ვინც ცოდვებს ინანიებს, მონანიე / მომნანიებელი ცოდვილი; 2. ეკლ. ეპიტიმიადადებული ადამიანი; 3. (ხშ. Penitent) ეკლ. 1) pl კათოლიკური ორდენი, რომელიც დახმარებას უწევს მონანულ ცოდვილებს (როგორიცაა კრიმინალები, მეძავები და ა.შ.); 2) იშვ. ასეთი ორდენის წევრი; |
||||
 |
 |
|||
| penitence | penitent II |
 |
 Nearby words |
 |
|
Recent Additions |
|
