paragon noun [ʹpærəgən]

	1. სრულყოფილი / ყოველმხრივ შემკული პიროვნება; სრულყოფილების ნიმუში / განსახიერება; რისამე მისაბაძი ნიმუში / მაგალითი; a paragon of virtue ხორცშესხმული სათნოება, სათნოების განსახიერება; a paragon of a wife სანიმუო / სამაგალითო ცოლი; she was certainly no paragon of virtue იგი სათნოების განსახიერება ნამდვილად არ ყოფილა; I make no claim to be a paragon სულაც არა მაქვს იმის პრეტენზია, რომ სრულყოფილების განსახიერება ვარ; 2. პოლიგრ. პარაგონი (შრიფტის ძველებური ზომა, = 20 პუნქტს); 3. ასი და მეტი კარატის წონის ბრილიანტი.

paragogic

paragonite