orderly I noun [ʹɔ:dəlɪ]

	1. სამხ. 1) მორიგე, მედღევე; 2) მეკავშირე; 3) მეთაურის თანაშემწე; 2. სანიტარი (აგრ. medical orderly); 3. ქუჩების დამსუფთავებელი / მომვლელი (აგრ. street orderly); [ View full version ] 4. კანონმორჩილი ადამიანი; ვინც წესრიგის / კანონიერების მომხრეა. [ Shorter version ]

orderliness

orderly II