ordainment | Dictionary.ge

ordainment noun

[ɔ:ʹdeɪnmənt]

Print

იშვ.
1. ეკლ. სასულიერო პირად კურთხევა, ხელდასხმა;
2. წინასწარ განსაზღვრა / განკუთვნება;
3. დადგენა, დაწესება; ბრძანება; დეკრეტი.

ordainable ordeal

Nearby words

Recent Additions

Other Dictionaries

	იშვ. 1. ეკლ. სასულიერო პირად კურთხევა, ხელდასხმა; 2. წინასწარ განსაზღვრა / განკუთვნება; 3. დადგენა, დაწესება; ბრძანება; დეკრეტი.


	orchotomy orcin აგრ. orcine orcinol ordain ordainable ordainment ordeal ordeal-bean order I order II order arms

	strip Istrip IIstrip cartoonstrip clubstripestripedstriped bassstriped hyenastriped musclestripeystrip jointstrip lightstrip lightingstriplingstrip map